Wielkanoc w Polsce

Święta wielkanocne w Polsce obchodzone są bardzo radośnie  w rodzinnym gronie. Bezpośrednio przed Niedzielą Wielkanocną, zwaną też Paschą, obchodzony jest Wielki Tydzień, który ma być czasem przygotowania się do świąt, porządków, przyrządzania potraw. Ma być też przygotowaniem pod względem duchowym.

Ostatnie trzy dni Wielkiego Tygodnia nazywane są Triduum Paschalnym. Wielki Czwartek jest dniem, w którym obchodzi się pamiątkę ustanowienia dwóch sakramentów: Eucharystii i kapłaństwa. Wielki Piątek ma upamiętniać śmierć Jezusa na krzyżu, jest więc najsmutniejszym dniem Triduum, ma być czasem umartwienia, zadumy nad swoimi grzechami i swoim życiem. Wielka Sobota to czas ciszy, refleksji i czuwania przy Grobie Pańskim. W Wielką Sobotę przychodzimy do kościoła, aby poświęcić pokarmy. W koszyczku wielkanocnym, zgodnie z tradycją, powinny znajdować się:

-chleb – symbol dobrobytu, szczęścia i pomyślności, a w tradycji chrześcijańskiej ciało Chrystusa,

-jajko – symbol odrodzenia, nowego życia i zwycięstwa nad śmiercią; z jajkami związana jest piękna tradycja robienia pisanek,

-sól – symbol życia, zwycięstwa dobra nad złem,

-kiełbasa – aby zapewnić zdrowie i dostatek,

-chrzan – symbol siły,

-ciasto – symbol umiejętności i doskonałości.

Często wkładamy do koszyczka również owoce i inne pokarmy, które spożywa się podczas śniadania wielkanocnego w niedzielny poranek. Niedziela Wielkanocna to dzień zmartwychwstania Jezusa. Ma być to czas radości i świętowania zwycięstwa życia nad śmiercią. W polskiej tradycji jest to dzień, który powinno się spędzić w gronie rodziny i przyjaciół.

Z Wielkanocą związany jest Śmigus-Dyngus, zwany też Lanym Poniedziałkiem. Tradycja nakazuje, że wszystkie panny powinny być oblane wodą, aby mieć powodzenie u mężczyzn. W wielu regionach Polski w Poniedziałek Wielkanocny urządza się również różne kawały sąsiadom lub bije się najbliższych witkami wierzbowymi po nogach, aby wypędzić grzechy, choroby i odegnać zimę.